Modern Çöküşün Bakımı / Nursing Modern Fall
Modern Çöküşün Bakımı / Nursing Modern Fall
06.12.2013 - 04.01.2014

İNCİ EVİNER’S NEW SOLO EXHIBITION “NURSING MODERN FALL” AT GALERI NEV ISTANBUL

A new solo exhibition by İnci Eviner featuring her latest video “Nursing Modern Fall” will be opening at Galeri Nev İstanbul on 6th of December. The video was commissioned by Marseille-Provence 2013, Capitale Européenne de la Culture 2013 and premiered in the exhibition “Ici, Ailleurs” organized in the context of this event. “Nursing Modern Fall” will be on view until 4th of January 2014.

As modern architecture shaped our lives and our consciousness, it developed a universal model rejecting cultural differences. Comprehension of space imposed by this model incorporates particular systems of belief, perception, knowledge and history writing. This comprehension was never immune from presumptions and doubt. Especially after the World War II, the ideology built around this comprehension gained visibility in the design techniques of futuristic, shelter and camouflage architecture.

In Nursing Modern Fall, Eviner transforms the fractured space into a working stage on which several historical encounters are continuously performed. On this stage as the Pratt&Whitney Aircraft Engine Factory (built by Albert Kahn & Associates in 1941) fuse with interior drawings of Andrea Palladio, a particular zone in the space is transformed into an underground tunnel sheltering imaginary creatures-probably refugees. These uncanny encounters are applied to numerous examples; a space -creating, reproducing and negating itself- is construed on this stage through paradigmatic shifts. In this setting nurses strive for healing this modern destruction in an absurd way.

Nursing Modern Fall is realized through a multilayered research, drawing and video compositing process; Eviner translates the language of architectural plan drawing into her personal visual language with the help of tracing paper. She transfers this complex language of drawing into a three-dimensional space using 3D modeling technologies and creates a new life in this setting. The figures in this setting struggle a great deal to dwell in this whimsical environment. These hurried figures running hither and yon precisely reveal the tension between human and citizen Giorgio Agamben mentions.

This environment created by intersecting different point of views in order the architectural design process to render the unexpected possible, forces modernism to throw out its losses and repressions. This fractured, eclectic and floating space and this parallax reality created through horizontal, vertical and cross operations with an obscure vantage point accommodate a critical capacity revealing these antagonisms, lost their edges in contemporary global optimism, into a possibility of being visible.

İnci Eviner is a Turkish artist, based in Istanbul. The artist, using various techniques like drawing, photography and video, forms a tension between the space and performing bodies. This tension operates as an artistic approach revealing what is suppressed and breaking the codes. Her video works performing the uncanny on the stage of reason, deal with issues of identity; in particular female identity through social, cultural, historical or political perspectives.

She participated in numerous group exhibitions including, 4. Asian Art Biennial, Taichung; 13th İstanbul Biennial; 4th Thessaloniki Biennial; 7th Asia Pacific Triennial of Contemporary Art, Gallery of Modern Art and Queensland Art Gallery, Brisbane; Desire for Freedom: Art in Europe since 1945, Deutsches Historiches Museum, Berlin; Istanbul Modern-Rotterdam, Boijmans van Beuningen Museum, Rotterdam; Making Room: The Space Between Two and Three Dimension, MASSMoCA, Massachusetts; Tableaux Vivants, Bonnier Konsthall, Stockholm; Istanbul Traversée, Palais des Beaux-Arts, Lille and Affinities: New Acquisitions, Deutche Bank Collection, Deutsche Guggenheim 1997-2007, Deutsche Guggenheim, Berlin. Among the selected solo shows are Fluxus of Girls on Europe, Galeri Nev Istanbul, Istanbul; Harem, Art in the Auditorium, Whitechapel Gallery, London, Nouveau Citoyen, MAC/VAL, Vitrysur- Seine; and Broken Manifestos, Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, Paris.

 

İNCİ EVİNER YENİ KİŞİSEL SERGİSİ “MODERN ÇÖKÜŞÜN BAKIMI” İLE GALERİ NEV İSTANBUL’DA

İnci Eviner’in son video çalışması “Modern Çöküşün Bakımı”nın sunulduğu yeni kişisel sergisi Galeri Nev İstanbul’da 6 Aralık tarihinde açılıyor. Prodüksiyonu Marseille-Provence 2013, Capitale Européenne de la Culture 2013 tarafından üstlenilmiş eserin ilk gösterimi 2013 Avrupa Kültür Başkenti etkinlikleri kapsamındaki “Ici, Ailleurs” sergisinde gerçekleşmişti. “Modern Çöküşün Bakımı” 4 Ocak 2014 tarihine kadar Galeri Nev İstanbul’da görülebilir.

Modern mimari hayatımızı ve zihnimizi şekillendirirken kültürel farklılıkların dışlandığı bir evrensellik modeli geliştirdi. Bu modelin dayattığı mekan anlayış, belirli inanç, algı, bilgi ve tarih yazıcılığı sistemlerini içeren bir modeldir ve hiçbir zaman varsayımlardan ve şüpheden muaf kalamamıştır. Özellikle 2. Dünya savaşı sonrasının fütürist, barınak ve kamuflaj mimarilerine bakıldığında bu ideoloji, kullanılan tasarım tekniklerinde daha da belirginlik kazanır.

Eviner “Modern Çöküşün Bakımı”nda parçalanmış uzay boşluğunu farklı tarihsel karşılaşmaları olanaklı kılan ve sürekli işleyen bir sahneye dönüştürür; örneğin Albert Kahn&Associates mimarlık ofisinin 1941 yılında inşa ettiği Pratt&Whitney uçak motoru fabrikası Andrea Palladio’nun iç mekan çizimlerine eklenerek bir yeraltı tüneline dönüşürken, hayali yaratıklar için-muhtemelen bunlar göçmenlerdir- bir sığınak haline gelir. Bu tekinsiz karşılaşmalar, pek çok farklı örnekte uygulanır ve işleyen, kendini yaratan ve yalanlayan paradigmalara dayalı kaymaların olduğu bu boşluk-sahnede gerçekleşir. Burada hemşireler saçma bir çaba içinde bu modern yıkımı iyileştirmeye çalışırlar.

“Modern Çöküşün Bakımı” kapsamlı bir araştırma ve çok katmanlı desen ve video üretimi süreçlerinin sonucunda şekillenir. Eviner mimarı tasarımın çizim dilini kendi desen diline dönüştürürken, bu planların izlerini yarım bırakır ve kendi desenleriyle devam eder. Bu süreçte elde edilen karmaşık çizim dili 3D modelleme teknolojisine aktarılarak 3 boyutlu algılanan bir mekana taşınır ve yaratılan bu ortamda yeni bir yaşam kurulur. Figürler bu tuhaf mekanda varolabilmek için olağan üstü bir çaba gösterirler Bu sağa sola sürekli koşuşturan, yüzen, uçan hareketli figürler tam da Agamben’ın sözünü ettiği insan ve vatandaş arasındaki gerilimi gözler önüne serer.

Mimari tasarım sürecinin beklenmedik olana bir olanak sağlaması için farklı bakış açılarını çakıştırarak yaratılan bu ortam modernizmi, kayıpları ve bastırdıklarını geri kusmaya zorlar. Bu eklenmiş, parçalanmış, boşlukta yüzen perspektif, kaçış noktasının belirsiz olduğu yatay ve dikey işleyişle yaratılan paralaks realite, eleştirel bir kapasiteyi de açığa çıkarır ve günümüzün global iyimserliği içinde kenarlarını kaybetmiş çelişkileri görünür kılmak için bir olanağa dönüştürür.

İnci Eviner, çalışmalarını İstanbul’da sürdürmektedir. Sanatçı, desen, fotoğraf ve video gibi farklı teknikleri kullanarak, mekan ve performans halindeki bedenler arasında bir gerilim oluşturur. Bu gerilim, bastırılmış olanı açığa çıkaran ve kodları kıran estetik bir yaklaşıma dönüşerek işlevselleşir. Aklın sahnesindeki tekinsizliği canlandıran video işleri, başta kadın olmak üzere, kültürel, tarihsel veya politik perspektifler üzerinden kimlik sorununu ele alır.

Aralarında 4. Asian Art Biennial, Taichung; 13. İstanbul Bienali; 4. Selanik Bienali; 7. Asya Pasifik Çağdaş Sanat Trienali, Gallery of Modern Art and Queensland Art Gallery, Brisbane; Desire for Freedom: Art in Europe since 1945, Deutsches Historisches Museum, Berlin; Istanbul Modern-Rotterdam, Boijmans van Beuningen Museum, Rotterdam; Making Room: The Space Between Two and Three Dimension, MASSMoCA, Massachusetts; Tableaux Vivants, Bonnier Konsthall, Stockholm; Istanbul Traversée, Palais des Beaux-Arts, Lille ve Affinities: New Acquisitions, Deutche Bank Collection, Deutsche Guggenheim 1997-2007, Deutsche Guggenheim, Berlin’in de olduğu pek çok grup sergisinde yer almıştır. Sanatçının başlıca kişisel sergileri arasında Kızlar Avrupa’da, Galeri Nev, İstanbul; Harem, Art in the Auditorium, Whitechapel Gallery, Londra; Yeni Vatandaş, MAC/VAL, Vitry-sur-Seine ve Kırık Manifestolar, Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, Paris sayılmaktadır.